راه حل دکسترین برای دیالیز و پیشگیری از چسبندگی جراحی امیدوار کننده است

یک راه حل پزشکی را تصور کنید که همزمان می تواند به بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی کمک کند تا سموم را از بین ببرند و از چسبیدن بافت های پس از جراحی جلوگیری کنند، خطرات عوارض را کاهش دهند و کیفیت زندگی را بهبود بخشند.محلول ايكودكسترين درست مثل اين پيشرفت در علم پزشكي است.

محلول آیکودکسترین یک مایع ایزوماتیک است که عمدتا از آیکودکسترین تشکیل شده است، یک پلیمر گلوکز محلول در آب که از نشاسته مشتق شده است.مزایای مشخصی دارد.:

• ایزوتونیکیت:فشار اسموتیک آن به شدت با مایعات بدن انسان مطابقت دارد، آسیب سلولی و ناراحتی ناشی از تفاوت های اسموتیک را به حداقل می رساند.
• خروجی:وزن مولکولی بزرگ ایکودکسترین مانع از نفوذ پروتیونال می شود و فشار اسموتیک داخل پروتیونال را برای حذف موثر مایعات اضافی و زباله های متابولیکی حفظ می کند.

برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی مزمن که تحت دیالیز پروتونیال قرار دارند، محلول آیکودکسترین از طریق مکانیسم منحصر به فرد خود عملکرد برتر را نشان می دهد:

1. فعال سازی فشار اسموتیک:در صورت استفاده داخل پروتیونال، محلول به دلیل ماهیت غیرقابل نفوذ آن، فشار اسموتیک بالا ایجاد می کند.
2. فرآیند فوق فیلتر سازی:این شیب اسموتیک آب و محصولات زباله ای محلول شده (ورئیا، کراتینین و غیره) را از طریق غشای پریتونال به حفره شکمی می راند.
3. حذف سموم:سپس دیالیزات حاوی زباله ها تخلیه می شود و فرآیند سم زدایی به پایان می رسد.

مطالعات بالینی نشان می دهد که استفاده طولانی مدت از آیکودکسترین در مقایسه با دیالیزات مبتنی بر گلوکز، حجم بالاتری از فلتر کردن و کنترل گلیسمیک پایدارتر را به همراه دارد.بهبود قابل توجهی در نتایج بیماران.

در محیط های جراحی، محلول آیکودکسترین به عنوان یک مانع چسبندگی موثر از طریق مکانیسم های متعدد عمل می کند:

• جدایی فیزیکی:وقتی روی جای جراحی اعمال می شود، یک مانع فیزیکی موقت بین بافت ها ایجاد می کند.
• سرکوب فیبرین:محلول باعث مهار رسوب فیبرین می شود که عامل کلیدی در تشکیل چسبندگی است.
• درمان زخم:داروهاي ترميم بافتي داره که بهبود بدن رو تسريع ميکنه

آزمایشات بالینی در جراحی شکم و لگن نشان می دهد کاهش قابل توجهی در بروز چسبندگی پس از عمل، کاهش ناراحتی بیمار و کوتاه شدن دوره بستری شدن در بیمارستان وجود دارد.

در حالی که به طور کلی به خوبی تحمل می شود، محلول آیکودکسترین نیاز به نظارت بالینی مناسب دارد:

• عوارض جانبیعلائم گوارشی خفیف (تک شدن، تهوع) ممکن است رخ دهد اما معمولا به طور خود به خود از بین می رود.
• ضدعرض:بیش از حد حساسیت به آیکودکسترین نشان دهنده ضدعفونی مطلق است.
• جمعیت های ویژه:نیاز به استفاده محتاطانه در بیماران باردار یا شیرده دارد.

به عنوان یک عامل درمانی متنوع، محلول آیکودکسترین همچنان در حال گسترش کاربرد بالینی در دیالیز و کاربردهای جراحی است.تحقیقات در حال انجام بر بهینه سازی فرمول و نشانات گسترده برای افزایش پتانسیل درمانی آن متمرکز است..