راهنمای متخصصان برای انتخاب بهینه پروتئین سگ

با ایستادن در مقابل انتخاب گسترده ای از گزینه های غذای حیوانات خانگی، بسیاری از صاحبان سگ خود را در مورد اینکه کدام منبع پروتئینی برای نیازهای همراهشان مناسب است، سردرگم می یابند. این تصمیم زمانی چالش برانگیز می شود که نیازهای غذایی منحصر به فرد، ترجیحات طعم و شرایط سلامتی هر سگ در نظر گرفته شود.

تغذیه مدرن دامپزشکی بر این نکته تاکید دارد که انتخاب پروتئین نقش اساسی در سلامت سگ دارد. منابع مختلف پروتئین، پروفایل های تغذیه ای، میزان هضم و آلرژی زایی بالقوه متفاوتی را ارائه می دهند. سگ ها، مانند انسان ها، پاسخ های فردی به اجزای رژیم غذایی نشان می دهند که تغذیه شخصی را برای سلامتی مطلوب ضروری می کند.

تولیدکنندگان غذای سگ ممتاز به اقدامات کنترل کیفیت دقیق پایبند هستند و از متخصصان تغذیه دامپزشکی دارای گواهینامه هیئت مدیره برای فرموله کردن دستور العمل های متعادل استفاده می کنند. این متخصصان اطمینان حاصل می کنند که هر فرمولاسیون الزامات تغذیه ای تعیین شده توسط انجمن مقامات کنترل خوراک آمریکا (AAFCO) را برای تمام مراحل زندگی برآورده می کند.

شیوه های اخلاقی منبع یابی محصولات با کیفیت بالا را متمایز می کند، به طوری که بسیاری از تولیدکنندگان منابع پروتئینی را که به طور انسانی پرورش یافته، بدون آنتی بیوتیک و بدون هورمون هستند، در اولویت قرار می دهند. مناطق رایج تهیه شامل آمریکای شمالی، استرالیا، نیوزیلند و اروپا است، جایی که مقررات سختگیرانه کشاورزی بر تولید دام حاکم است.

مرغ:مرغ به عنوان رایج ترین پروتئین در غذای تجاری سگ، ارزش بیولوژیکی بالایی را با قابلیت هضم عالی ارائه می دهد. مشخصات کم چربی آن را برای برنامه های مدیریت وزن مناسب می کند. با این حال، متخصصان پوست و موی دامپزشکی خاطرنشان می کنند که در میان رایج ترین آلرژن های غذایی سگ قرار دارد.

بوقلمون:این پروتئین بدون چربی مزایای مشابهی با مرغ با محتوای چربی کمی کمتر ارائه می دهد. وضعیت پروتئین جدید آن، آن را به یک توصیه مکرر برای آزمایش های رژیم حذف در بیماران مبتلا به آلرژی تبدیل می کند.

اردک:اردک با داشتن محتوای چربی بالاتر از مرغ یا بوقلمون، به عنوان یک جایگزین پر انرژی عمل می کند. مشخصات طعم غنی آن اغلب برای غذاخوری های بد غذا جذاب است، در حالی که استفاده غیر معمول آن در غذاهای تجاری، پتانسیل آلرژن را کاهش می دهد.

گوشت گاو:گوشت گاو سرشار از آهن و روی است و از عملکرد ایمنی و سلامت پوشش حمایت می کند. محتوای چربی بالاتر آن انرژی متمرکز را برای سگ های فعال فراهم می کند، اگرچه در حیوانات خانگی کم تحرک نیاز به کنترل دقیق سهم دارد.

بره:بره که زمانی یک پروتئین جدید در نظر گرفته می شد، اکنون در بسیاری از فرمول های اصلی ظاهر می شود. مشخصات اسید چرب متمایز آن ممکن است برای سلامت پوست مفید باشد، اگرچه افزایش استفاده از آن وضعیت ضد حساسیت آن را کاهش داده است.

ماهی:ماهی قزل آلا، ماهی سفید و سایر پروتئین های آبی غلظت بالایی از اسیدهای چرب امگا 3، به ویژه اسید ایکوزاپنتانوئیک (EPA) و اسید دوکوزاهگزانوئیک (DHA) را ارائه می دهند. این ترکیبات اثرات ضد التهابی را نشان می دهند که برای سلامت مفاصل و شرایط پوستی مفید هستند.

گوشت گوزن:گوشت گوزن به عنوان یک پروتئین جدید واقعی برای اکثر سگ ها، در بسیاری از رژیم های غذایی با مواد تشکیل دهنده محدود وجود دارد. ترکیب بدون چربی و محتوای آهن بالای آن، آن را برای سگ های حساس و کسانی که نیازهای غذایی خاصی دارند، مناسب می کند.

خرگوش:این پروتئین فوق العاده بدون چربی، جایگزینی را برای سگ هایی که نیاز به محدودیت شدید چربی دارند، فراهم می کند. وضعیت پروتئین جدید آن، آن را برای آزمایش های حذف رژیم غذایی ارزشمند می کند.

توله سگ ها برای حمایت از رشد و تکامل سریع به غلظت های پروتئین بالاتر (حداقل 22٪ بر اساس ماده خشک) نیاز دارند. سگ های بالغ معمولاً با 18-25٪ محتوای پروتئین رشد می کنند، در حالی که سالمندان ممکن است از سطوح پروتئین کمی کاهش یافته با قابلیت هضم افزایش یافته بهره مند شوند.

سگ های کاری فعال و نژادهای ورزشی اغلب به فرمولاسیون های غنی از پروتئین با محتوای چربی بالا نیاز دارند تا نیازهای انرژی خود را برآورده کنند. برعکس، سگ های همراه با سطح فعالیت کمتر، عموماً با پروتئین متوسط و فرمولاسیون های چربی کاهش یافته بهتر عمل می کنند.

متخصصان تغذیه دامپزشکی توصیه می کنند علائم رایج عدم تحمل پروتئین را زیر نظر داشته باشید:

• خارش (خراش بیش از حد)
• عفونت های مکرر گوش
• اختلالات گوارشی
• لیسیدن مزمن پا
• نقاط داغ مکرر

تشخیص معمولاً شامل یک رژیم حذف 8-12 هفته ای با استفاده از یک منبع پروتئین جدید یا هیدرولیز شده است، که به دنبال آن آزمایش های چالش کنترل شده انجام می شود. چرخش منظم پروتئین ممکن است به جلوگیری از ایجاد حساسیت های جدید کمک کند، اگرچه شواهد فعلی هنوز قطعی نیست.

طب سنتی دامپزشکی چینی (TCVM) پروتئین ها را بر اساس خواص حرارتی طبقه بندی می کند:

• پروتئین های خنک کننده:خرگوش، ماهی سفید (مناسب برای شرایط "گرم" مانند التهاب)
• پروتئین های خنثی:مرغ، بوقلمون (خواص حرارتی متعادل)
• پروتئین های گرم کننده:بره، گوشت گوزن (مفید برای شرایط "سرد" مانند آرتریت)

در حالی که طب دامپزشکی غربی این طبقه بندی ها را به طور رسمی به رسمیت نمی شناسد، برخی از پزشکان آنها را به عنوان رویکردهای مکمل برای مدیریت رژیم غذایی در نظر می گیرند.

هنگام معرفی پروتئین های جدید، به تدریج طی 7-10 روز انتقال دهید تا ناراحتی های گوارشی به حداقل برسد. برای سگ هایی که حساسیت شناخته شده دارند، قبل از ایجاد تغییرات در رژیم غذایی با یک متخصص تغذیه دامپزشکی مشورت کنید. معاینات منظم سلامتی به نظارت بر پاسخ سگ شما به رژیم غذایی فعلی آنها و شناسایی زمان نیاز به تنظیمات کمک می کند.